Ben jij al dementievriendelijk?

dementievriendelijk.PNG

Dementie wordt volksziekte nummer 1. Eén op de vijf mensen in Nederland krijgt de ziekte, dus krijgen we er allemaal mee te maken. In onze familie- of vriendenkring, maar ook op straat, in de winkel of op het werk. Dat is soms natuurlijk zwaar, maar als we allemaal een beetje moeite doen, kunnen we veel voor elkaar betekenen. Zodat mensen met dementie en mensen in hun omgeving zo lang mogelijk van het leven kunnen blijven genieten.

 

Advertenties

Elke dag maak je opnieuw vrienden…

dementie

  • “Je hebt het, het gaat nooit weer over en het wordt alleen maar erger”

Dementie wordt volksziekte nummer 1. Eén op de vijf mensen in Nederland krijgt de ziekte, dus krijgen we er allemaal mee te maken. In onze familie- of vriendenkring, maar ook op straat, in de winkel of op het werk. Dat is soms natuurlijk zwaar, maar als we allemaal een beetje moeite doen, kunnen we veel voor elkaar betekenen. Zodat mensen met dementie en mensen in hun omgeving zo lang mogelijk van het leven kunnen blijven genieten.

Annette van Dijk interviewde op integere wijze zes echtparen met een partner met dementie. Hun verhalen zijn zeer opmerkelijk en ook de humor ontbreekt niet.

 

 

 

 

Trouw is het geheugen van het hart

remember-6

  • Remember | Geheugenverlies

Elke keer als Zev wakker wordt, roept hij de naam van zijn vrouw, om vervolgens eraan herinnerd te worden dat ze onlangs is overleden. Zev lijdt aan beginnende dementie. En dat moet je er niet bij hebben als je op zoek gaat naar de man die zeventig jaar eerder verantwoordelijk was voor de dood van je familieleden in het concentratiekamp. Daarom heeft vriend Max uitgebreide instructies opgeschreven voor de reis die Zev gaat maken. Een reis die hem langs meerdere plekken in Canada en Amerika voert. Toch vergeet hij soms naar wie hij op zoek is, zelfs dat hij überhaupt met een zoektocht bezig is.

De film handelt over een zwaar thema, maar de acteurs zijn goed en geloofwaardig.

Geduld is een pleister voor alle wonden

Ultima.jpeg

La última tierra

In de Paraguayaanse film La última tierra zijn het de beelden die het verhaal vertellen. Geen woord wordt er gesproken in dit portret van een oude man die zijn stervende vrouw verzorgt. Tjilpende vogels, knisperend vuur en andere natuurgeluiden omlijsten zijn eenzaamheid. Close-ups van zijn handelingen benadrukken de alledaagsheid, inspanning en droefheid ervan.

Filmmaker Pablo Lamar speelt met licht, geluid en symboliek. Het kijken van de film vergt van de toeschouwer evenveel geduld en concentratie als het verzorgen van een ernstig zieke. Maar is evenzo de moeite waard.

Denk aan mij zoals ik was

‘1 op de 3 vrouwen krijgt dementie’ staat prominent op de website van Alzheimer Nederland. Een afschrikwekkend getal waarvan veel mensen denken: ‘dat kan niet waar zijn’. Helaas klopt het getal.

Denk aan mij zoals ik was

Toen ik nog elke dag op de fiets zat
nog zelf m’n boodschappen kon halen
en m’n zaakjes voor elkaar had
Gewoon…alles kon doen, zonder af te dwalen

Denk aan mij zoals ik was

Toen ik nog wist: vandaag is het woensdag
en verjaardagen kon onthouden
Toen ik nog schateren kon van de lach
en niet iedereen wantrouwde

Denk aan mij zoals ik was

Toen ik nog wist hoeveel kinderen ik had
en ik jullie namen niet vergat
Toen ik nog wist
wie ik zelf was

Denk aan mij zoals ik was
dan is het net alsof ik je weer herken
Denk aan mij zoals ik was
en niet zoals ik geworden ben

Anja Messemaker

De parabel van de geit

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Er was eens een arme man die leefde met zijn vrouw, hun zeven kinderen en een oude tante in een klein, bouwvallig huisje met één kamer.

Op een dag verdroeg de man het niet langer: iedereen zat elkaar in de weg. Hij klaagde steen en been, tot zijn vrouw zei: ‘Ga naar de rabbi en vraag hem om advies.’ De man ging.

De rabbi ontving hem hartelijk en vroeg wat eraan scheelde. ‘Och’, zei de man, ‘het is vreselijk. De kinderen zijn gezond, we hebben genoeg soep en matzeballen voor iedereen, maar ons huis! Het is veel te klein. Ik heb geen geld om groter te wonen, maar het is geen doen meer. We beginnen zelfs ruzie te maken. Wat moet ik doen?’

De rabbi dacht even na en zei toen: ‘Ik heb een oplossing. Maar voordat ik hem vertel, moet je me beloven dat je mijn raad zult opvolgen, hoe vreemd hij je ook in de oren klinkt.’ Dat beloofde de man.

Je bezit toch een geit?’, vroeg de rabbi. ‘Jazeker’, zei de man, ‘en kippen.’

‘Uitstekend’, sprak de rabbi. ‘Ga dan en neem je kippen en geit bij je in huis.’ De man was verbluft. Oók de dieren nog in huis? Hoe kon dat een oplossing zijn? Maar hij had de rabbi beloofd zijn raad op te volgen, dus sjokte de man terug en nam de dieren bij zich in huis.

Een week ging voorbij. Toen liep de arme man terug naar de rabbi. ‘Wat heeft u me aangedaan?’ riep hij uit. ‘Overal in huis zijn dieren, ik word mesjogge van het kabaal en de rotzooi. Rabbi, help me!’

‘Goed’, zei de rabbi, ‘Ga dan nu en breng je dieren terug naar buiten.’ De man ging en bracht de dieren weer naar buiten.

De volgende dag sprak de rabbi de man aan na het ochtendgebed: ‘Hoe staat het leven?’ De man straalde: ‘Het is geweldig! Ons huis lijkt wel een paleis. Het leven is heerlijk, iedereen is tevreden. En wat is het stil in huis!’

Een aardige variant

Parabel – er van de andere kant tegenaan kijken helpt soms.

Er was eens een joods gezin. Het gezin woonde in een huis waaruit ze niet konden verhuizen . Hun huis werd echter wel wat klein: opa woonde bij het gezin in (en was incontinent en en klein beetje dement geworden, wat toch wel voor enige overlast zorgde), een broer van ma woonde bij hen, en pa en ma hadden inmiddels twee kinderen met de derde op komst. Hun driekamerwoninkje werd een beetje krap.

De vader besloot de rabbi om hulp te gaan vragen. Hij legde de rabbi de hele situatie uit, van hoe krap het was, en hoe lawaaiig, en dat het stonk. Iedereen werd er gek van. Of de rabbi niet toch een oplossing wist, ook al zat een verhuizing er gewoon niet in?

De rabbi raadde de man aan, om een geit in huis te nemen. Ik denk dat de rabbi een goede prater is geweest, of bekend stond als een erg wijs man, want de joodse vader besloot deze raad op te volgen.

De geit… deed wat alle geiten doen. Hij knabbelde aan het tafelkleedje, at het huiswerk van de oudste zoon op, liet zijn keutels naar believen vallen, mekkerde dat het een lieve lust was en… Stonk! Na een week was de vader het helemaal zat en ging terug naar de rabbi. “Rabbi, rabbi, het is verschrikkelijk!” moet hij gezegd hebben. “Die geit, we kunnen er niet mee leven. Hij stinkt, hij loopt in de weg, hij heeft aan m’n ene paar goede schoenen geknabbeld. Wat moeten we doen?”.

De rabbi glimlachte en raadde de man aan, om de geit weg te doen. En over een weekje nog eens terug te komen.

Een week later kwam de man weer bij de rabbi: “Rabbi, dank je wel! We hebben de keutels uit het tapijt gekregen, het ruikt weer normaal in huis en mijn zoon kan z’n huiswerk weer doen zonder gestoord te worden door gemekker of geknabbel. Wat wonen we toch heerlijk in ons huisje, met alleen maar zes mensen!”

Ik neem aan dat jullie de wijze les wel snappen?

Lief, lijf en leven

Over seksualiteit voor mensen met een verstandelijke beperking

In deze voorlichtingsfilm, bedoeld voor mensen met een verstandelijke beperking, worden op een heel gestructureerde manier alle facetten van de seksuele ontwikkeling belicht. De onderwerpen variëren van kennis over het eigen lichaam tot de mogelijkheden en gevaren van internet, social media (Facebook, YouTube, Twitter etc.) tot seksueel misbruik, loverboys/-girls en weerbaarheid.

Voor begeleiders is er een uitgebreide instructie met interviews gehouden met wetenschappers, begeleiders en mensen uit de doelgroep zelf, en voorbeelden uit de praktijk.

Veel mensen met een licht verstandelijke en/of communicatieve beperking hebben vaak een gemis aan kennis over het eigen lichaam. En dat heeft gevolgen. Als je niet weet hoe je lichaam functioneert, kun je ook het onderscheid niet maken tussen wat prettig voelt (ja-gevoel) en wat niet prettig voelt (nee-gevoel). Met de film Lief, Lijf & Leven hopen de makers het bewustzijn over het eigen lichaam bij deze doelgroep te vergroten.