Te jong om te beslissen?

children act.png

  • The Children Act

Wat doe je als een 17-jarige jongen zich door zijn religieuze overtuigingen gedwongen ziet af te zien van alle medische hulp, zelfs als dat betekent dat hij zal sterven?

Dit is het morele dilemma waar The Children Act om draait, het dilemma waarmee Fiona Maye (Emma Thompson) geconfronteerd wordt. Fiona is een gerespecteerd rechter aan het Hooggerechtshof die bekendstaat om haar professionele en weloverwogen uitspraken binnen het familierecht. Terwijl haar huwelijk op springen staat stort ze zich met totale overgave op de zaak. Wat weegt er zwaarder: het recht op leven of het recht op vrije wil?

The Children Act van regisseur Richard Eyre (Notes on a Scandal) is gebaseerd op de gelijknamige bestseller van Booker-Prize winnaar Ian McEwan (Atonement, On Chesil Beach), die tevens het scenario schreef.

Advertenties

Ik ben geen heks!

ik ben geen heks.png

  • I Am Not a Witch

Als een dier in een kooi in de dierentuin aangegaapt worden door toeristen – een onmenselijk scenario, maar de harde werkelijkheid voor de 9-jarige Shula.

Na een incident in haar dorp wordt het Zambiaanse meisje veroordeeld voor hekserij en verbannen naar een heksenkolonie. Een leven als paria/attractie lijkt onvermijdelijk, maar wanneer meneer Banda zich over haar ontfermt en met haar de publiciteit opzoekt, doet zich een mogelijk levensbepalende kans voor. Accepteert het meisje haar lot en plaats buiten de maatschappij, of neemt ze het risico voor haar vrijheid?

Regisseuse Rungano Nyoni koos voor de heksenkampen als achtergrond voor haar verhaal over verzet tegen onderdrukking en vrijheid, en verbleef zelf een maand als gast in een van de oudste kampen ter wereld. Voor haar debuutfilm I Am Not a Witch werkte ze samen met een cast van amateurs, en gooide meteen hoge ogen: ze won de prijs voor beste regie bij de British Independent Film Awards, de Student’s Choice Award bij Movies That Matter en een BAFTA Award voor haar uitmuntende debuut.

De angst van loslaten

benzinho

  • Benzinho

Irene woont samen met haar grote gezin vlakbij Rio de Janeiro.

De deur klemt, de kraan lekt, maar aan liefde geen gebrek in dit licht chaotische huishouden. Hun oudste zoon Fernando is een getalenteerd handbalspeler en wordt gescout door een Duitse profclub. Irene wist dat er een dag zou komen dat ze haar kind los zou moeten laten, maar met dit scenario had ze geen rekening gehouden. Terwijl Irene de dagelijkse bezigheden probeert bij te houden, moet ze haar eigen angsten overwinnen en leren haar zoon de wijde wereld in te laten trekken.

Benzinho ging op 18 januari 2018 in première op het Sundance Film Festival in de World Cinema Dramatic Competition. Regisseur Gustavo Pizzi en hoofdrolspeler Karine Teles lieten zich door de geboorte van hun tweeling inspireren tot een warmbloedig Braziliaans familieverhaal in rijke kleuren. Pizzi’s innemende tweede speelfilm is zowel zeer persoonlijk als universeel herkenbaar voor elke ouder.

Thuis gaat het met iedereen prima

a casa.png

  • A casa tutti bene

Alba en Pietro vieren hun 50-jarig huwelijksfeest op het zonovergoten eiland Ischia waar ze wonen.

Daar hebben ze een lommerrijke villa met voldoende plek om de talrijke familie te ontvangen. Iedereen is uitgenodigd; kinderen, ex partners, neven, nichten, vrienden. Aanvankelijk doet de zon zijn best en de villa met zwembad en piano bevallen de gasten. Maar wat slechts een middag had moeten duren, loopt uit op twee dagen en twee nachten. Door een storm varen er geen veerponten en zitten de gasten op het eiland vast. De meesten hebben herinneringen aan hun kindertijd op deze plek. In zo’n nostalgische setting lopen vanzelfsprekend de spanningen op en worden oude wonden opengereten. Al snel komen geheimen uit het verleden, niet uitgeprate ruzies, jaloezie, bedrog en andere spanningen naar boven…

Regisseur Gabriele Muccino maakte het tweeluik L’ultimo baccio (2001) en Baciami ancora (2010) over dertigers- en veertigersdilemma’s. Hij nam zijn eigen bindingsangst als onderwerp voor de ensemblefilms. Hij, en zijn acteurs, groeiden met de problematiek mee. Drie van die acteurs spelen nu mee in A casa tutti bene en groeien met Muccino richting de vijftig. Wellicht is daarom het werkelijke vijftigersdilemma het meest ontroerende.

Gedroomde eindbestemming

road to mandalay.png

  • The Road to Mandalay

De ambitieuze, vastberaden Lianqing is een van de miljoenen Birmezen die hun thuisland ontvluchten op zoek naar een beter bestaan.

Op een zomeravond reist ze met behulp van mensensmokkelaars per boot, motor en vrachtwagen naar Bangkok, waar vrienden op haar wachten. Ze vindt er al snel een baan, een huis én een geliefde: de behulpzame Guo, die haar vergezelde tijdens de barre tocht over de grens met Thailand. Zonder papieren hangt hun leven echter van onzekerheden aan elkaar: goedbetaalde banen voor illegale immigranten zijn er niet en de kans om gearresteerd en gedeporteerd te worden is groot. Voor Lianqing is dan ook niet Bangkok, maar Taiwan de gedroomde eindbestemming. En ze heeft er vrijwel alles voor over om die droom uit te laten komen.

Regisseur Midi Z, die zelf opgroeide in Myanmar (toen nog Birma), maar op zestienjarige leeftijd naar Taiwan emigreerde, schetst in The Road to Mandalay een grimmig, verontrustend en actueel portret van zijn landgenoten. Langzaam wordt het drama van de migranten aangescherpt en voel je de machteloosheid bij de hoofdpersonages stijgen. Tegelijkertijd vertelt hij een universeel verhaal: een tragische liefdesgeschiedenis die het hart niet onberoerd laat. The Road to Mandalay is een film die langzaam onder de huid kruipt.

Onschuldig en meedogenloos

wij.png

  • Wij

Tijdens een verzengend hete zomer in een Belgisch-Nederlands grensdorp proberen acht tieners de lome verveling te doorbreken.

Ze spelen een spel van ontdekking en dagen elkaar en zichzelf steeds verder uit. Door de kracht van hun nieuwsgierigheid en seksualiteit beginnen de grenzen van het toelaatbare al snel te vervagen. Als onschuld wordt vermorzeld door perverse spelletjes en keiharde exploitatie, veranderen de jongens en meisjes in meedogenloze roofdieren.

 

 

Verloren weekend

lost weekend.png

  • The Lost Weekend

Er zijn veel films over alcoholisten. De beste is nog altijd de in 1945 gemaakte The Lost Weekend naar een beroemde roman van Charles Jackson.

De onsuccesvolle schrijver Don Birnam, die verslaafd is aan alcohol, slaagt er door toedoen van zijn broer Wick en zijn vriendin Helen in om tien dagen lang nuchter te blijven. Maar op de avond voordat Wick en hij op een vierdaagse vakantie zouden gaan, zodat Don weer serieus kan gaan schrijven, stuurt hij Helen en Wick boos zijn huis uit. Vervolgens zit Don alleen thuis zonder geld én zonder alcohol. En die drang naar alcohol wordt steeds groter en groter. Met alle desastreuze gevolgen van dien, inclusief een gruwelijk delirium.

De film is gewoon te koop op dvd.