Het verhaal van de pijl en de roos

PijlRoos

Elke week komen ze bij de Rebbe, Van heinde en ver. Voor ze de grote zaal binnen gingen fluisterden ze de Rebbe toe, al hun problemen, zorgen grote en kleine, hun dilemma’s, hun vragen, hun ideeën. Dan knikt de Rebbe. Interessant dilemma, goed idee, mooie vraag, komt u vooral binnen, en ga zitten.

Als iedereen de zaal in is gegaan en een plekje heeft gevonden begint de Rebbe te vertellen. En halverwege het verhaal dat hij vertelt beginnen de mensen te elkaar schuins aan te kijken en te knikken. Ja, zo is het. Dat heeft de Rebbe goed gezien, wat een mooi idee, hoe komt hij er op.

Als tenslotte de Rebbe het verhaal beëindigd heeft staat iedereen op en bedankt de Rebbe uitbundig en men gaat tevreden naar huis. Geïnspireerd en vol daadkracht.

De Rebbe heeft een leerling die dat week aan week vol verbazing aanziet. Hoe doet de Rebbe dat. Al die honderden verschillende vragen en dilemma’s iedere week weer. En dan iedereen weten te raken zodat mensen tevreden naar huis gaan. Dat stukje verhaalkunst wil hij ook wel leren. Op een dag tijdens een wandeling durft hij het te vragen aan zijn meester.

Rebbe hoe is het mogelijk dat u week in week uit al die honderden mensen met elk hun eigen vragen met slechts een verhaal te kunt beantwoorden. En dat bovendien elke week te herhalen met een ander verhaal.

Een goede vraag zegt de Rebbe, ga vooral zitten.

Mijn verhalen zijn als de Pijl en de roos. En hij vertelt over die kroonprins die de beste schutter van de wereld wil worden. Hij oefent en oefent wekenlang. Hij haalt wel een percentage van 95 procent midden in de roos. Na die oefening keert hij terug naar de burcht van zijn vader om vol trots zijn kunst te vertonen. Maar aangekomen bij de muren van het kasteel ziet hij allemaal rozen met de pijl exact in het midden. 100 procent score. Volkomen uit het lood stuurt hij zijn dienaar de burcht in die even later terug komt met de hofnar. Verbijsterd zegt de prins dat het onmogelijk is dat zo’n nitwit, zo’n clown nooit beter dan hem kan zijn en nog wel zonder de oefening en moeite zoals hij zich getroost had. Hoe heb jij dat gedaan. Ach meester, zegt de hofnar knipogend, ik was wat aan het spelen met mijn pijl en boog. En vervolgens heb ik op de muur overal waar een pijl in zat een roos getekend.

Mijn verhalen, zegt de Rebbe zijn als de pijl, die zijn weg aflegt van de strakgespannen boog van de schutter, door de lucht zoeft en het doel vindt precies in het hart van de roos.

Luister , zegt de Rebbe. Mijn verhalen zijn als de pijl. Ik weet alles van spannen en ontspannen, van vasthouden en loslaten , van richten en raken. Ik ben verantwoordelijk voor de pijl. Maar de luisteraars die bepalen zelf of ze de roos ophouden of niet om de pijl het hart te laten raken.

Zo raken mijn verhalen doel … of niet. De leerling knikt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s