De parabel van de vier vrouwen in ons leven

vier vvrouwen

Er was eens een rijke man die vier vrouwen had. Hij hield het meest van de vierde vrouw. Hij sloofde zich voor haar uit, kocht haar dure kleren en alles wat kostbaar was. Hij zorgde heel goed voor haar en deed steeds zijn uiterste best. Hij hield ook veel van zijn derde vrouw. Hij was heel trots op haar en wou altijd met haar pronken als ze naar vrienden gingen.  Toch was hij altijd verschrikkelijk bang dat ze hem ooit zou verlaten voor een andere man. Ook hield de rijke man van zijn tweede vrouw. Ze was altijd in de weer voor hem, altijd geduldig. Ze was eigenlijk zijn vertrouwelinge. Wanneer hij problemen had, kon hij altijd bij haar terecht en ze kon hem dan ook steeds helpen de moeilijke tijden door te komen. Zijn eerste vrouw was een zeer loyale partner en zorgde steeds perfect voor het huishouden. Hoewel de eerste vrouw veel van haar man hield, hield de rijke man toch niet van haar en hij bezag haar nauwelijks.

Op een dag werd de rijke man ziek en wist dat hij binnenkort zou gaan sterven. Hij dacht na over het luxeleven dat hij altijd geleid had en zei bij zichzelf, nu heb ik vier vrouwen. Maar als ik sterf, zal ik alleen zijn. Wat zal ik eenzaam zijn!

Dus vroeg hij aan de vierde vrouw. “Ik hield van jou het meest, heb je altijd de kostbaarste dingen gegeven en goed voor je gezorgd. Nu ik binnenkort zal sterven, wil jij me volgen en me gezelschap houden?” “Geen sprake van!” antwoordde de vierde vrouw en ze liep weg zonder verder nog iets te zeggen. Het antwoord sneed als een scherp mes in de rijke man zijn hart.

De verdrietige rijke man vroeg aan zijn derde vrouw: “Ik heb gans mijn leven zoveel van je gehouden. Nu ik binnenkort zal sterven, wil jij me volgen en me gezelschap houden?” “Nee!”, antwoordde de derde vrouw. “Het leven is hier zo goed! Wanneer jij sterft, ga ik hertrouwen!”
De rijke man zijn hart werd koud bij het horen van die woorden. Daarna vroeg hij aan de tweede vrouw: “Ik ben altijd bij jou gekomen als ik hulp nodig had en je hebt me altijd uit de nood geholpen. Nu heb ik opnieuw hulp nodig, wanneer ik zal sterven, wil jij me volgen en me gezelschap houden?” “Het spijt me, maar deze keer kan ik je niet helpen!”, zei de tweede vrouw. “Het enige dat ik voor je kan doen is je naar je graf leiden.” Het antwoord kwam als een donderslag aan en de rijke man was helemaal van zijn stuk gebracht.
Dan klonk er een stem, “Ik zal met je meegaan, ik zal je volgen, waar je ook gaat”. De rijke man keek op en zag zijn eerste vrouw. Ze was graatmager, alsof ze ondervoed was. Dankbaar, maar toch met spijt zei de rijke man: “Ik had beter voor je moeten zorgen toen ik het nog kon”!
Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s