Elke dag een onvergetelijke zoen

Feel my love heet het lied dat bewoners en bezoekers van Huis Perrekes in het Belgische Oosterlo krijgen aangeleerd. Het is ook de titel van de film over dit bijzondere huis, waar een kleine groep demente ouderen liefdevol wordt bijgestaan door een team van verzorgenden. Geduldige jonge mensen, want de bewoners van Perrekes doen zoveel mogelijk zelf. Stil observerend laat regisseur Griet Teck zien hoe zij aardappels schillen, tafeldekken en afwassen, voetje voor voetje de trap op klimmen naar hun kamer. En vooral: muziek maken. Twee bewoners luisteren bijna in tranen naar een lied op de radio, twee anderen zingen met de grootste lol liedjes als ‘Twee ogen zo blauw’. Een inlevende muziektherapeute weet bewoners individueel te verleiden om samen muziek te maken, met een trommel of aan de piano. Prachtig is de man die een klarinet krijgt aangereikt en na wat aandringen de sterren van de hemel blaast – zoals hij dat vroeger moet hebben gedaan. Natuurlijk, er is ook ruzie of onbegrepen verdriet. Maar de sfeer in huis voelt optimistisch. Zoals een bewoner dat zegt: ‘Volhouden, zou ons moeder zeggen!

Feel my love is een uitgave van Remain in Light.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s